Kiedy jednak obu tym postawom przygl\u0105damy si\u0119 g\u0142\u0119biej, okazuje si\u0119, \u017ce \u017cadna z nich „byciem sob\u0105” niestety nie jest. Co wi\u0119cej – obie s\u0105 jedynie fasadami, kt\u00f3re skrz\u0119tnie skrywaj\u0105 to, jacy jeste\u015bmy naprawd\u0119. Obie s\u0105 wariantami skrzywdzonego dziecka, kt\u00f3re albo g\u0142o\u015bno krzyczy: „Ju\u017c wi\u0119cej nikt nigdy nie b\u0119dzie decydowa\u0142 za mnie i m\u00f3wi\u0142 mi, co mam robi\u0107” (dziecko zbuntowane) albo po cichutku przyznaje: „Masz racj\u0119, wcale nie jestem wa\u017cna. To, co czuj\u0119 i czego potrzebuj\u0119, si\u0119 nie liczy. Lepiej wi\u0119c si\u0119 schowam” (dziecko uleg\u0142e). <\/p>\n\n\n\n
Osobom tym tak naprawd\u0119 nikt nigdy nie pozwoli\u0142 by\u0107 sob\u0105. One wci\u0105\u017c czekaj\u0105 a\u017c to nast\u0105pi, dlatego tak trudno im dorosn\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Natomiast bycie sob\u0105 wed\u0142ug mnie, to BYCIE NA SWOIM MIEJSCU. To DZIA\u0141ANIE Z POZYCJI DOROS\u0141EGO, kt\u00f3ry sam sobie pozwala si\u0119 pokaza\u0107 i ze spokojem bierze odpowiedzialno\u015b\u0107 za to, co si\u0119 w zwi\u0105zku z tym pojawia. To \u015bwiadomo\u015b\u0107 tego, CO JEST MOJE, A CO NIE JEST MOJE w obszarze relacji, pracy, marze\u0144, zainteresowa\u0144, jedzenia, ubioru itd. Bez kalek, zblokowanych uczu\u0107, traum, kt\u00f3re nas zatrzyma\u0142y, przyj\u0119tych przekona\u0144 na sw\u00f3j temat i innych uwik\u0142a\u0144 w to, co nie jest nasze… A tak\u017ce \u015bwiadomo\u015b\u0107 tego, jak chc\u0119 to wyra\u017ca\u0107 i – co najtrudniejsze – wprowadzenie tego w \u017cycie.<\/p>\n\n\n\n
Bycie sob\u0105 to r\u00f3wnie\u017c zgoda i zaufanie do tego, co si\u0119 we mnie w danym momencie dzieje. Czucie tego, co czuj\u0119 i uwa\u017cno\u015b\u0107 na to, czego potrzebuj\u0119. Bez \u015bciemy, walki, zamra\u017cania, „niewidzenia”, udawania i wym\u00f3wek, mimo \u017ce to czasem trudne i niekomfortowe. To stani\u0119cie w prawdzie danego momentu (jak m\u00f3wi moja nauczycielka Kama). <\/p>\n\n\n\n
Cz\u0119sto nie jest to dla nas \u0142atwe…, bo kto\u015b nam kiedy\u015b powiedzia\u0142 (lub da\u0142 do zrozumienia), \u017ce to, co czujemy i to, czego potrzebujemy nie jest ok, \u017ce co\u015b jest z nami nie tak i to, jacy jeste\u015bmy, nie wystarczy… A my przecie\u017c chcemy by\u0107 akceptowani, lubiani, szanowani i tak bardzo chcemy przynale\u017ce\u0107 ( to jedna z podstawowych ludzkich potrzeb). Tak bardzo boimy si\u0119 odrzucenia, wi\u0119c ch\u0119tnie si\u0119 dostosowujemy i rezygnujemy z siebie… Ukrywamy si\u0119 za akceptowalnymi w naszym \u015brodowisku fasadami „grzecznej”, „m\u0105drej”, „s\u0142odkiej” lub „przebojowej” dziewczynki i cierpimy coraz bardziej (cho\u0107 cz\u0119sto nie zdajemy sobie spraw\u0119 z tego, o co w\u0142a\u015bciwie chodzi…). I to trwa r\u00f3wnie\u017c wtedy, gdy jeste\u015bmy doro\u015bli…<\/p>\n\n\n\n
Czasami (albo w\u0142a\u015bnie cz\u0119sto) zdarza nam si\u0119 krzycze\u0107, warcze\u0107, obra\u017ca\u0107 si\u0119 lub kogo\u015b (zdawa\u0107 by si\u0119 mog\u0142o – nieadekwatnie do sytuacji). I to jako\u015b przybli\u017ca nas do nas samych, skumulowanej w nas z\u0142o\u015bci i naszych granic, ale oddala nas od ludzi, kt\u00f3rych kochamy. A pojawiaj\u0105ce si\u0119 wyrzuty sumienia skutecznie przeszkadzaj\u0105 nam dotrze\u0107 w tym do samej siebie…<\/p>\n\n\n\n
Poza tym, jako ludzie nawykowo oceniamy. Kto\u015b wchodzi do pokoju\/ sali, w kt\u00f3rej jeste\u015bmy, a nam automatycznie w\u0142\u0105cza si\u0119 proces: \u0142adny\/brzydki, fajny\/niefajny, m\u0105dry\/g\u0142upi. Tak dzia\u0142a nasz m\u00f3zg! Pod\u015bwiadomie wi\u0119c nie chcemy si\u0119 na to nara\u017ca\u0107 (bo co je\u015bli kto\u015b wyda os\u0105d na nasz\u0105 niekorzy\u015b\u0107 i nas nie zaakceptuje?). Pod\u015bwiadomie mamy wi\u0119c op\u00f3r przed pokazaniem si\u0119 w pe\u0142ni. Zn\u00f3w pojawia si\u0119 l\u0119k przed odrzuceniem. Dlatego tak ch\u0119tnie si\u0119gamy po maski… Mamy bowiem g\u0142\u0119boko zakodowane, \u017ce to one gwarantuj\u0105 nam akceptacj\u0119, a w konsekwencji przetrwanie… Tylko przecie\u017c ludzi jest du\u017co i ka\u017cdy m\u00f3wi\/ my\u015bli na nasz temat co innego… Komu wi\u0119c uwierzy\u0107?<\/p>\n\n\n\n
Oczywistym wydaje si\u0119 wi\u0119c, \u017ce warto w tym obszarze ZAUFA\u0106 SOBIE! \u0141atwo powiedzie\u0107, ale jak to zrobi\u0107? Przede wszystkim trzeba sam\u0105\/-ego siebie pozna\u0107. Przepracowa\u0107 mniejsze i wi\u0119ksze traumy, zweryfikowa\u0107 przekonania, przyj\u0105\u0107 i uwolni\u0107 trudne uczucia zapisane od lat w naszym ciele… I dotrze\u0107 do tego, co naprawd\u0119 moje. To proces, kt\u00f3ry czasem trwa latami, albo nawet do ko\u0144ca \u017cycia, bo ka\u017cda kolejna trudna sytuacja m\u00f3wi nam o nas samych co\u015b nowego, co\u015b nowego otwiera i prowadzi jeszcze g\u0142\u0119biej do siebie. Dlatego warto, by towarzyszy\u0142 nam w tym do\u015bwiadczony specjalista, kt\u00f3ry zada odpowiednie pytania, poka\u017ce inn\u0105 perspektyw\u0119 i pomo\u017ce znale\u017a\u0107 rozwi\u0105zania, kt\u00f3re b\u0119d\u0105 nas w tym wspiera\u0107. W\u00f3wczas diametralnie (albo te\u017c czasem powoli) zacznie si\u0119 zmienia\u0107 jako\u015b\u0107 naszego \u017cycia. Poczujemy w nim wi\u0119cej lekko\u015bci, spe\u0142nienia i rado\u015bci oraz \u0142atwiej poradzimy sobie z trudno\u015bciami.<\/p>\n\n\n\n
A co mo\u017cesz robi\u0107 sama na co dzie\u0144? Codziennie, kilka, kilkana\u015bcie albo nawet kilkadziesi\u0105t razy dziennie pytaj siebie: CO JEST MOJE, A CO NIE JEST MOJE? I ws\u0142uchuj si\u0119 w odpowiedzi, kt\u00f3rych udziela Ci Twoje cia\u0142o. Tak, cia\u0142o w\u0142a\u015bnie, nie g\u0142owa – umys\u0142 jest bowiem zwodniczy, ma za zadanie za wszelk\u0105 cen\u0119 nas chroni\u0107 (cz\u0119sto r\u00f3wnie\u017c przed tym, co dla nas dobre, a jemu nieznane…). Jak ja si\u0119 z tym czuj\u0119? Co czuj\u0119 w ciele? Czy w zwi\u0105zku z tym czuj\u0119 rado\u015b\u0107, spok\u00f3j, ekscytacj\u0119, wdzi\u0119czno\u015b\u0107…? Czy mo\u017ce ci\u0119\u017car, op\u00f3r, napi\u0119cie czy te\u017c \u015bcisk w gardle lub w \u017co\u0142\u0105dku? Zach\u0119cam Was do takiej uwa\u017cno\u015bci na co dzie\u0144! Sprawdzaj zatem, jak reagujesz na dan\u0105 sytuacj\u0119, osob\u0119, relacj\u0119, miejsce, potraw\u0119, przedmiot, rodzaj pracy, ruch… I wybieraj to, co Ci naprawd\u0119 s\u0142u\u017cy. Wybieraj s\u0142owa, zachowania, osoby, aktywno\u015bci, ubrania, kt\u00f3re s\u0105 naprawd\u0119 Twoje i wspieraj\u0105 Ci\u0119 w wyra\u017caniu siebie. Sprawd\u017a, na co chcesz si\u0119 zgadza\u0107, a na co ju\u017c nie i z tego zrezygnuj.<\/p>\n\n\n\n
Kolejny spos\u00f3b, kt\u00f3ry mo\u017cesz praktykowa\u0107 codziennie, to pytanie: JAK MOG\u0118 WYRA\u017bA\u0106 SIEBIE JESZCZE BARDZIEJ? (lub: Jak mog\u0119 by\u0107 sob\u0105 jeszcze bardziej?) A co za tym idzie: Jak chc\u0119 rozpocz\u0105\u0107 dzie\u0144? Jak si\u0119 ubra\u0107? Co zje\u015b\u0107? Jak zadba\u0107 o cia\u0142o? W jaki spos\u00f3b pracowa\u0107? Z kim rozmawia\u0107? Co kupi\u0107\/ stworzy\u0107\/ wykreowa\u0107? Co komu\u015b da\u0107, co przyj\u0105\u0107? A co porzuci\u0107?<\/p>\n\n\n\n
Co si\u0119 wydarzy, gdy za tym pod\u0105\u017cymy? MAGIA. \u015awiat zacznie rezonowa\u0107 z nami. Zaczniemy przyci\u0105ga\u0107 to, co jest naprawd\u0119 nasze i z nami wsp\u00f3\u0142gra – ludzi, zdarzenia, okazje. Wystarczy si\u0119 na to otworzy\u0107, by\u0107 uwa\u017cnym i uwierzy\u0107, \u017ce wszystko, co si\u0119 nam przydarza, jest po co\u015b. Wystarczy zaufa\u0107, \u017ce wszystko, co nam si\u0119 nie udaje, rozpada, ko\u0144czy, jest po to, by\u015bmy do\u015bwiadczyli w zamian czego\u015b, co jest bardziej w zgodzie z nami. Warto i\u015b\u0107 za tym, co nas przyci\u0105ga, a pu\u015bci\u0107 to, co ci\u0105\u017cy.<\/p>\n\n\n\n
Tak si\u0119 wydarza, gdy otwieramy si\u0119 na siebie prawdziw\u0105\/-ego, poza schematami, kt\u00f3re mamy w g\u0142owie. Mimo l\u0119ku przed tym, co trudne. Czy to oznacza, \u017ce wtedy ju\u017c zawsze b\u0119dzie tylko pi\u0119knie? Ale\u017c sk\u0105d. \u017bycie to sk\u0142adowa tych pi\u0119knych, radosnych rzeczy i tego, co boli, a co cz\u0119sto prowadzi nas do wi\u0119cej. Zg\u00f3d\u017a si\u0119 wi\u0119c na to! Tak po prostu jest, nie ma co z tym walczy\u0107 i traci\u0107 energi\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Jedn\u0105 z trudnych oznak tego, \u017ce jeste\u015b na drodze do siebie, jest to, \u017ce zauwa\u017casz, i\u017c cz\u0119\u015b\u0107 os\u00f3b, spraw, rzeczy, przedmiot\u00f3w, kt\u00f3re do tej pory by\u0142y dla Ciebie wa\u017cne, przestaje z Tob\u0105 rezonowa\u0107. Co wi\u0119cej mo\u017cesz dosta\u0107 od otoczenia sygna\u0142, \u017ce co\u015b jest z Tob\u0105 nie tak lub Ci odbi\u0142o! W cz\u0119\u015bci relacji pojawi si\u0119 brak zrozumienia, konflikty, pretensje, kt\u00f3re mog\u0105 generowa\u0107 w Tobie l\u0119k, a nawet panik\u0119. Niekt\u00f3rzy bowiem przyzwyczaili si\u0119 do tej potulnej (lub jakiej\u015b innej) wersji Ciebie i nie jest im na r\u0119k\u0119 to, \u017ce zaczynasz w ko\u0144cu by\u0107 sob\u0105, masz wi\u0119cej odwagi, swoje zdanie i plany. Warto wytrwa\u0107 w tym, mimo krytyki i l\u0119ku przed odrzuceniem. To jest w\u0142a\u015bnie sprawdzian tego, czy mimo strachu, potrafisz by\u0107 po swojej stronie. Czy jeste\u015b dla siebie wa\u017cna\/-y czy mo\u017ce w imi\u0119 nieautentycznej akceptacji, pozor\u00f3w i namiastki blisko\u015bci, tak jak w dzieci\u0144stwie, jeste\u015b gotowe\/-y zrezygnowa\u0107 z siebie…<\/p>\n\n\n\n
Je\u015bli mimo wszystko wytrwasz przy sobie, oka\u017ce si\u0119, kto jest gotowy na prawdziw\u0105 wersj\u0119 Ciebie, a kto czerpa\u0142 korzy\u015bci z tego, \u017ce zmusza\u0142a\u015b\/-\u0142e\u015b si\u0119 do bycia kim\u015b innym. Oczywi\u015bcie trzeba uwa\u017ca\u0107 na to, by w tym wszystkim nie przybra\u0107 pozy zbuntowanego dziecka, kt\u00f3re nade wszystko chce udowodni\u0107 swoj\u0105 warto\u015b\u0107, bez wzgl\u0119du na to, czy rani innych. Nie o tym tu mowa. Chodzi o \u015bwiadome wyra\u017canie si\u0119 w zgodzie ze sob\u0105, z uwa\u017cno\u015bci\u0105 na to, co czuj\u0119 i czego potrzebuj\u0119. A je\u015bli si\u0119 to komu\u015b z jakiego\u015b powodu nie podoba? Trudno. Zmiany w naszym \u017cyciu, r\u00f3wnie\u017c te w relacjach, s\u0105 naturalne. Cz\u0119sto transformuj\u0105ce dla obu stron (je\u015bli ka\u017cda z nich si\u0119 na nie otworzy). Czasami te\u017c s\u0105 pocz\u0105tkiem ko\u0144ca i to te\u017c jest ok. Tylko nam cz\u0119sto trudno to zaakceptowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Bycie sob\u0105 to dla mnie te\u017c w ko\u0144cu czucie si\u0119 dobrze ze sob\u0105. Nawet w tych trudnych, niewygodnych sytuacjach. Pozwalanie sobie na czucie tego, co aktualnie si\u0119 w nas pojawia, bez oceniania. Przyjmowanie tego jako najw\u0142a\u015bciwszego dla mnie w\u0142a\u015bnie na ten moment.<\/p>\n\n\n\n
Bycie sob\u0105 to r\u00f3wnie\u017c werbalne i niewerbalne wyra\u017canie tego, \u017ce czuj\u0119 z\u0142o\u015b\u0107, smutek, strach, rozpacz, zw\u0105tpienie, ale te\u017c rado\u015b\u0107, ekscytacj\u0119, podniecenie… nie udawanie, \u017ce jest inaczej, bo kto\u015b tego od nas oczekuje. To r\u00f3wnie\u017c wyra\u017canie tego, \u017ce potrzebuj\u0119 zrozumienia, kontaktu, uznania. To proszenie o pomoc i wsparcie, kiedy jest mi to potrzebne. Odpoczynek, gdy czuj\u0119 si\u0119 zm\u0119czona. Kreowanie i tworzenie nowego, gdy czuj\u0119, \u017ce mam na to ochot\u0119 i to mi pos\u0142u\u017cy.<\/p>\n\n\n\n
To „ods\u0142anianie mi\u0119kkiego podbrzusza” (jak pisze o tym B. Brown) i „wychodzenie na aren\u0119”, mimo wstydu i l\u0119ku przed ocen\u0105 – bo sam\/-a dla siebie jestem wa\u017cna. Wa\u017cniejsza\/-y ni\u017c g\u0142osy strachu, kt\u00f3re z r\u00f3\u017cnych powod\u00f3w s\u0105 we mnie.<\/p>\n\n\n\n
Pami\u0119taj, \u017ce TAKA JAKA JESTE\u015a, JESTE\u015a WYSTARCZAJ\u0104CA i NIKOMU NICZEGO NIE MUSISZ UDOWADNIA\u0106.<\/p>\n\n\n\n
To bardzo uwalnia i sprawia, \u017ce nasz\u0105 energi\u0119, kt\u00f3ra do tej pory sz\u0142a w t\u0142umienie i „niepokazywanie” siebie, mo\u017cemy spo\u017cytkowa\u0107 gdzie\u015b indziej. B\u0119dzie jej wi\u0119cej, by dalej eksplorowa\u0107 siebie i kreowa\u0107 \u017cycie w zgodzie ze sob\u0105. A innym dawa\u0107 z siebie to, co w nas najlepsze. Ju\u017c z poziomu tego, \u017ce mamy du\u017co i mo\u017cemy si\u0119 tym dzieli\u0107, a nie wysi\u0142kowo, nadwer\u0119\u017caj\u0105c w tym siebie.<\/p>\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/empath.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/07\/Fotolia_132999904_Subscription_Monthly_M-1024x687.jpg\")
<\/figure>\n<\/div>\n\n\nTego Wam i sobie \u017cycz\u0119!<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ostatnio mam potrzeb\u0119 przygl\u0105dania si\u0119 takim niby oczywistym zwrotom, popularnym w obszarze rozwoju osobistego, jak: wewn\u0119trzna moc, mi\u0142o\u015b\u0107 do siebie i w\u0142a\u015bnie bycie sob\u0105. Niby s\u0105 one w\u0142a\u015bnie oczywiste i ka\u017cdy wie, o co chodzi, a jednak przy g\u0142\u0119bszym przyjrzeniu si\u0119 im, okazuje si\u0119, \u017ce nie dla ka\u017cdego oznaczaj\u0105 to …<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":990,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18],"tags":[32,29,30,34,33,36,35,37,31],"class_list":["post-987","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog","tag-empath","tag-jestem-soba","tag-jestem-wystarczajaca","tag-moja-moc","tag-moja-sila","tag-potrzeby","tag-uczucia","tag-uwaznosc","tag-zycie-w-zgodzie-ze-soba"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/empath.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/987","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/empath.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/empath.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/empath.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/empath.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=987"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/empath.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/987\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1243,"href":"https:\/\/empath.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/987\/revisions\/1243"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/empath.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/990"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/empath.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=987"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/empath.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=987"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/empath.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=987"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}